Samenvatting
Het artikel ‘Nu thuismeting van zuurstofsaturatie ineens reguliere huisartsenzorg lijkt te zijn…’ is een van de meest praktisch toepasbare artikelen die ik onlangs gelezen heb. Het sterkt mij in de gedachte om de aantrekkelijk goedkope, AliExpress-achtige saturatiemeters links te laten liggen.
Het artikel ‘Nu thuismeting van zuurstofsaturatie ineens reguliere huisartsenzorg lijkt te zijn…’ is een van de meest praktisch toepasbare artikelen die ik onlangs gelezen heb. Het sterkt mij in de gedachte om de aantrekkelijk goedkope, AliExpress-achtige saturatiemeters links te laten liggen.
Als medeauteur van onze regionale richtlijn Zuurstoftherapie thuis bij stabiele COVID-19-patiënten, wil ik toch een kanttekening maken. Namelijk dat de saturatiemeter inmiddels wel reguliere huisartsenzorg is. Ten eerste kan ik me niet voorstellen dat er nog huisartsen zijn die tijdens de dienst nimmer de saturatiemeter uit de tas pakken, laat staan de behulpzame HAP-chauffeur. Kortom, we werken er zelf al jaren mee. Ten tweede is in vele regio’s de saturatiemeter onderdeel geworden van een transmurale afspraak, waarbij ‘stabiele’ COVID-19-patiënten vroegtijdig ontslagen worden, om de laatste behandelperiode met zuurstof thuis veilig door te komen. Hierbij hebben we als huisartsen toegezegd om deze bijzondere zorg te willen leveren.
Een van de meest essentiële gereedschappen voor het slagen van de uitvoering van deze zorg is de geijkte medische saturatiemeter die aan patiënten wordt meegegeven. En waarom geven we deze meter mee? Omdat, laten we eerlijk zijn, we alleen op deze manier denken de zorg voor deze patiënten aan te kunnen. Het lijkt ons ondoenlijk om 3 keer daags in COVID-pak bij de patiënt langs te gaan en de saturatie zelf op te komen meten. Als je dan nog bedenkt dat de richtlijnen in het licht van de derde golf en mogelijk code zwart geschreven zijn, dan mag helemaal duidelijk zijn hoe ontzettend behulpzaam een thuismeting van de patiënt kan zijn.
Kortom, het is misschien niet de zorg die we gewend zijn, maar het is wel de zorg waarvan we in oktober/november toch vrij collectief (vele regio’s hebben dergelijke transmurale afspraken) hebben gezegd dat we het huisartsgeneeskunde noemen. Des te meer reden, en daar steun ik jullie pleidooi ten volle in, om er meer onderzoek naar te doen!
DE AUTEURS: NOG NIET GOED ONDERBOUWD
Wij zijn het helemaal met u eens: de zorg die u beschrijft geven we inderdaad collectief aan onze COVID-19-patiënten en in die zin is het zeker al regulier. Regulier in de zin van goed onderbouwd vonden wij het echter nog niet. Vandaar ons pleidooi. Nogmaals dank, ook voor uw steun aan wetenschappelijk onderzoek.
Dorien Zwart, namens de auteurs